
خايف من يوم وداعك
لما تشيلى سنينى
فى شنطة السفر
لما تاخدى القمر
وتسيبى ليل وسهر
ويبقى ليلى عتمه
من غير ضى القمر
خايف من يوم ضياعك
تاخدى كل اشعارى
ويفضل قلمى وحيد
يرفض يطاوعنى
ولا يكتب كلام جديد
ويبقى سطرى وحيد
والحرف بايعنى
خايف من يوم وداعك
المح فى عينك حنين
او دمعه من اوجاعك
ندمانه على السنين
تغطى فرحتك
وضحكتك
ويبان قلبك حزين
خايف على قلبك
مايكونش فيه قلبى
خايف على قلبى
مايكونش فيه قلبك
خايف على القلبين
يحنوا ليوم زمان
كانوا قلب واحد
مقسوم على جسمين
.
.